Autoryzowana Publikacja nr V

Produkcja bezdymnych 

paliw stałych z odzyskiem energii

Janusz Bronisław Bauerek, Ireneusz Orzechowski

Zespół Autorski WNM

repr. prawnie przez EKOROZWÓJ Sp. z o.o.

Wprowadzenie:

Przedmiotem publikacji jest sposób wytwarzania, ekologicznego, bezdymnego paliwa stałego z jednoczesnym odzyskiem energii z procesów wytwarzania i układ do jego realizacji .

Spalanie wielu zazwyczaj zanieczyszczonych rodzajów paliw węglowych skutkuje dużą emisją substancji i energii do atmosfery. Ma to znaczący wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt, oraz  na komfort życia i degradację środowiska. Konieczność ograniczania emisji wytwarzanych w procesach spalania SO₂, NO_x, pyłów i metali ciężkich doprowadziła do alternatywnego stosowania dużo droższych paliw np.  gazowych. Ma to równocześnie niebagatelny wpływ na ograniczenie i zaprzestawanie stosowania dostępnego i tańszego paliwa jakim jest węgiel.

           

Celem prac Zespołu Autorskiego WNM było takie zmodyfikowanie przetwarzanego wsadu na paliwo, aby po spaleniu i przetworzeniu produktu/paliwa w konwencjonalnych źródłach wytwarzania energii ograniczyć emisję SO₂, NO_x, rtęci Hg i pyłów, w przypadku zastosowania go jako paliwa.

Zasada procesów:

           

Prowadzone w skali przemysłowej prace na różnych materiałach wsadowych, dotyczyły sposobu wytwarzania bezdymnego, ekologicznego paliwa stałego, w termoreaktorach obrotowych zestawianych szeregowo. Tym sposobem paliwo z węgla o bardzo niskiej jakości  jest przetwarzane w wysokiej temperaturze w pierwszym termoreaktorze obrotowym na wysokotemperaturową entalpię, w wyniku czego uzyskuje się gazy odlotowe, które po wprowadzeniu do kolejnego termoreaktora obrotowego powodują gazyfikację paliwa – wsadowego, poddawanego modyfikacji, rozkładając je na karbonizat stanowiący  paliwo bezdymne i gaz syntezowy. Następnie gazy odlotowe przechodzą przez układ kotłów i urządzeń odzysknicowych, dodatkowo zasilanych poprzez spalanie uzyskanego w termoreaktorze gazu syntezowego i dalej przez reaktor oczyszczania gazów i spalin. Natomiast energia uzyskana w układzie odzysknicowym, zasila generatory prądu elektrycznego i/lub wymienniki ciepła sieci grzewczej, lub inne procesy produkcyjne. 

Schemat ideowy ciągu technologicznego:

Opis Ciągu technologicznego:

Ø  Materiał opałowy węgla bardzo słabej jakości wprowadzany jest do Termoreaktora P-1, w którym następuje konwersja energii chemicznej na wysokotemperaturową entalpię gazów odlotowych;

Ø  Wysokotemperaturowe gazy odlotowe żaroodpornym kanałem transportowane są do Termoreaktora P-2 tworząc beztlenową atmosferę wyżarzania. Gazy odlotowe przekształcają się w gaz wodny – syntezowy, który transportowany jest do kotła frakcyjnego, gdzie powstaje energia cieplna pary nasyconej, ponadto następuje frakcjonowanie związków chemicznych w tym metali;

Ø  Para nasycona wytwarza energię mechaniczną, a następnie elektryczną w generatorze prądotwórczym;

Ø  Zanieczyszczone po procesowe gazy odlotowe przechodzą przez reaktor PIOS (przemysłowej instalacji oczyszczania spalin), gdzie następuje ograniczenie i redukcja szkodliwych emisji do stężeń wyznaczonych przez Pozwolenie Zintegrowane;

Ø  Końcowym elementem Ciągu technologicznego jest emiter wyposażony w system analizatorów monitoringu ciągłego - MIKROS.

 Przykładowe wyniki prac:

Konwersja energii chemicznej na wysokotemperaturową entalpię gazów odlotowych była prowadzona w Termoreaktorze P-1 na bazie mułu z osadników zakładu przetwórstwa węgla Jastrzębskiej Spółki Węglowej S.A. o parametrach: 

Tabela 1.

L.p.	Wartość w stanie roboczym	Parametr	Uwagi
1	Wartość opałowa - QR	12 MJ/kg
2	Zawartość popiołu - AR	35 %
3	Wilgotność - WR	30 %
4	Zawartość siarki - SR	0,7 %

Poddając termicznym procesom w komorze roboczej (obrotowej) Termoreaktora P-1 materiał o wartości opałowej Q_R = 12 MJ/kg w ilości 3 Mg = 3000 kg/h, uzyskano strumień gazów odlotowych:

1000 kg węgla => 8000 m³ spalin

3000 [kg/h] x 8 [m³/kg] = 24 000[m³/h]

o entalpii:

3000 [kg/h] x 12 [MJ/kg] = 36 000 MJ/h =>10 MW_term

i wykorzystano do beztlenowego wyżarzania w termoreaktorze P-2.

Uboczne produkty spopielania – UPS z termoreaktora P-1 zawierały w swoim składzie mniej niż 0,2% związków organicznych w tym węgla. Granulacja UPS nie przekroczyła 0,1 mm, natomiast powstałe związki chemiczne w wyniku zastosowania metody pierwotnej redukcji szkodliwych emisji, osady w złożu termicznie przekształcanego mułu, siarczany doprowadziły po wystudzeniu UPS, do powstania produktu o strukturze bardzo słabej jakości cementu. Należy więc nazwać UPS z termoreaktora P-1 URZYTKOWYMI PRODUKTAMI SPOPIELANIA.

Ze względu na wysoką temperaturę UPS za komorą dopalania ~ 1250 ^oC, systemem śluz odżużlających następowało schładzanie wodą ze sprężonym powietrzem tak, aby w leju spustowym bagrowni osiągnąć temperaturę UPS max. 300 ^oC. Kierownica wprowadza parę wodną z ogrzanym powietrzem do komory obrotowej termoreaktora P-1. Tym sposobem zwiększa się strumień gazów odlotowych.

1 litr H₂O => 1,7 m³ pary (przy tem. > 1250 ^oC!)

Używając 300 litrów H₂O na 1000 kg UPS, uzyskano:

300 litrów H₂O x 1,7 m³ pary = 510 m³ pary H₂O

w czasie 5 minut, co dało w ciągu 1 h:

12 x 510 m³ pary H₂O => 6120 m³/h pary H₂O

Uwzględniając czynnik powietrza nawiewowego (w termoreaktorze obrotowym nie obowiązuje współczynnik nadmiaru powietrza λ) i ze zraszania pneumatycznego H₂O, uzyskano łącznie dodatkowy strumień:

10 000 m³/h

Czyli całkowita ilość gazów odlotowych z parą wodną wynosiła:

24 000 + 10 000 + 6120 => 40 120 m³/h

Tyle gazów odlotowych o temp. >1250 ^oC wprowadzano kanałem żaroodpornym do termoreaktora P-2.

Następnie gazy odlotowe z termoreaktora P-1 o temperaturze >1250 ^oC, kanałem żaroodpornym wprowadzono do termoreaktora P-2. Zadawa przeciwprądowego termoreaktora P-2 w sposób ciągły zasilała jego część obrotową miałem węglowym o parametrach:

Tabela 2.

L.p.	Wartość w stanie roboczym	Parametr	Uwagi
1	Wartość opałowa - QR	24 MJ/kg
2	Zawartość popiołu - AR	18 %
3	Wilgotność - WR	15 %
4	Zawartość siarki - SR	0,9 %
5	Granulacja	0-20 mm

Proces następował w oparciu o beztlenowe wyżarzanie miału węglowego, czyli przeprowadzona była gazyfikacja, która jest zachodzącym w określonej temperaturze procesem  konwersji termochemicznej, z tą jednak różnicą, że jej produktem nie jest ciepło, lecz gaz syntezowy (gaz wodny), który dopiero po dalszym przetworzeniu dostarczał energię. W procesach termoreaktora P-2 uzyskano  gaz syntezowy jako produkt gazowy i prakoksik jako produkt stały.

Ilość gazu syntezowego uzyskana z beztlenowego wyżarzania w ciągu godziny wsadu węglowego w termoreaktorze P-2, wynika z 5%-ego zużycia węgla. Ubytek dotyczył składników chemicznych gazu.

Uzyskiwany gaz syntezowy o średniej wartości opałowej od 16,750 do 18,850 [MJ/m³] jest zaliczany  do gazów węglowych, tj. gazów powstających w wyniku termicznej obróbki węgla.

W ciągu godziny z 12 Mg wsadu w termoreaktorze P-2 wydzieliło się:

12 Mg x 5% = 600 m³/h {gazu syntezowego},

który ulegał reakcją ze związkami chemicznymi ze strumienia gazów odlotowych z termoreaktora P-1. W skład tych związków wchodzi głównie CO₂, CO, H₂O w postaci pary o znamionach nadkrytycznych. Powstał tym sposobem strumień gazu syntezowego:

600 m³/h + 40 120 m³/h = 40 720 m³/h

40 720 m³/h x 8 MJ/m³ = 325 760 MJ/h =>90,49 MW_term

Oprócz produktów gazowych w termoreaktorze P-2 powstał prakoksik ( paliwo bezdymne), który jest docelowym produktem handlowym firmy. Jego wartość energetyczna zależna jest od indywidualnych oczekiwań odbiorców i od parametrów węgla wsadowego.. Natomiast granulacja uległa ujednorodnieniu na średnią wartość od 12 do 18 mm.

Po szczegółowych badaniach laboratoryjnych uzyskaliśmy prakoksik o parametrach:

Tabela 5.

L.p.	Wartość w stanie analitycznym	Parametr	Uwagi
1	Wilgoć - Wa	3,0%
2	Popiół - Aa	15,1 %
3	Siarka całkowita - Sta	0,36 %
4	Zawartość węgla - Ca	74,6 %
5	Zawartość wodoru - Ha	4,78 %
6	Zawartość azotu - Na	1,22 %
7	Zawartość tlenu - Oa	1,94%
8	Granulacja	10-25 mm

Wnioski:

Analizując podany przykład prac w skali przemysłowej, technologia opracowana przez Zespół Autorski WNM i jej produkt końcowy – prakoksik, całkowicie rozwiązuje problem „niskich emisji” w przypadku stosowania starego typu kotów w budownictwie mieszkaniowym. Natomiast w skali przemysłowej w zależności od zapotrzebowania kupującego i jego instalacji, oczekiwany produkt regulowany jest parametrami materiału wsadowego beztlenowo wyżarzanego w termoreaktorze obrotowym P-2.

Technologia stwarza przesłanki karbonizacji odmiennych materiałów aniżeli węgiel kamienny. Chcąc jednak prowadzić prace z innymi materiałami, jesteśmy prawnie zobowiązani do realizacji badań z Ośrodkiem naukowym. W jednej z następnych Publikacji zostaną przedstawione wyniki badań przeprowadzone przez Wydział Chemiczny renomowanej Politechniki.

Odzysk energii:

Jak można było zauważyć w Opisie Ciągu technologicznego, niezależnie od przeznaczenia instalacji następuje odzysk energii z procesów termicznych. Oznacza to, że potencjalny Inwestor ponosząc koszty budowy instalacji Ciągu technologicznego do produkcji paliwa, rekompensuje je sobie, ograniczając koszty eksploatacyjne instalacji, które pokrywane są z produkcji energii elektrycznej. Dodatkowo uzyskiwane UPP (Uboczne Produkty Przemysłowe) stanowią materiał handlowy możliwy do wykorzystania w budownictwie przemysłowym. Nie bez znaczenia dla osiągnięcia efektu ekologicznego są także odzyskiwane metale w kotle frakcyjnym, które po przekształceniu stanowią materiał wsadowy do procesów metalurgicznych.

Literatura:

1.    Best Available Techniques Reference Document on the Production of Iron

 and Steel, Institute for Prospective Technological Studies, Seville, 2000 r;

2.     SIKORSKI CZ., KACZMAREK W., OLCZAK CZ.: Perspektywy wdrożenia

           najlepszych technik w zakładach koksowniczych, KARBO 11 (2002)322;

3. OLCZAK CZ., ZAWISTOWSKI J.: Utylizacja odpadów smołowych do wsadu węglowego w zakładach koksowniczych, Koks-Smoła-Gaz, 2(1985)134;

Alleluja AD 2015

Autoryzowana Publikacja nr IV

Formuła R-1, kryterium wydajności energetycznej w instalacjach odzysku energii z odpadów – IOEzO

Janusz Bronisław Bauerek, Ireneusz Orzechowski

Zespół Autorski WNM reprezentowany przez

EKOROZWÓJ Sp. z o.o

Zespół Autorski – Z.A. w oparciu o technologie własne posiada stosowne narzędzia technologiczne, techniczne i prawne do opracowania wymaganych wniosków o wydanie Zezwoleń i Decyzji na przetwarzanie i odzysk odpadów w formule R1. Jednocześnie posiada zdolność wybudowania instalacji, spełniającej wszelkie wymagania prawne, w oparciu o uzyskane decyzje administracyjne, instalacji będącej ciągiem technologicznym wykorzystującym do osiągnięcia efektu formuły R1 kilka technologii własnych współdziałających ze sobą. Oznacza to, że mamy możliwość przetworzenia na energię w ramach formuły R1 niżej wymienionych kodów odpadów:

• 03 03 07   Mechanicznie wydzielone odrzuty z przeróbki makulatury i tektury
• 07 02 80   Odpady z przemysłu gumowego i produkcji gumy
• 15 01 02   Opakowania z tworzyw sztucznych
• 15 01 05   Opakowania wielomateriałowe
• 15 01 06    Zmieszane odpady opakowaniowe
• 15 01 09    Opakowania z tekstyliów
• 16 01 03    Zużyte opony
• 16 01 19    Tworzywa sztuczne
• 17 02 03    Tworzywa sztuczne
• 19 12 10    Odpady palne (paliwo alternatywne)

Należy zauważyć również,  że w ramach instalacji realizującej odzysk energii z ww. odpadów w ramach formuły R1 możemy również przetwarzać odpady o kodach:

• 19 03          Odpady stabilizowane lub zestalone
• 19 03 05    Odpady stabilizowane inne niż wymienione w 19 03 04
• 19 03 07    Odpady zestalone inne niż wymienione w 19 03 06
• 19 05          Odpady z tlenowego rozkładu odpadów stałych (kompostowania)                     
• 19 05 01     Nie przekompostowane frakcje odpadów komunalnych i podobnych      
• 19 05 02     Nie przekompostowane frakcje odpadów pochodzenia zwierzęcego i roślinnego 
• 19 05 03     Kompost nie odpowiadający wymaganiom (nie nadający się do wykorzystania) 
• 19 05 99    Inne nie wymienione odpady
• 19 06         Odpady z beztlenowego rozkładu odpadów
• 19 08         Odpady z oczyszczalni ścieków nie ujęte w innych grupach
• 19 08 05    Ustabilizowane komunalne osady ściekowe
• 19 12          Odpady z mechanicznej obróbki odpadów (np. obróbki ręcznej, sortowania, zgniatania, granulowania) nie ujęte w innych grupach 
• 19 12 01     Papier i tektura 
• 19 12 04     Tworzywa sztuczne i guma 
• 19 12 07     Drewno inne niż wymienione w 19 12 06 
• 19 12 08     Tekstylia
• 19 12 12     Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w 19 12 11

Możliwość termicznego przetwarzania odpadów – TPO, klasyfikowanych według wyżej wymienionych kodów, została potwierdzona w ramach prowadzonych prawie dwuletnich prac nad doborem odpowiedniego zestawienia rozwiązań Z.A. chronionych w UP RP, dla linii technologicznej Instalacji Odzysku Energii z Odpadów IOEzO, spełniającej kryteria zgodnie z  formułą R1 i w oparciu o niżej podane dane ilościowe statystycznego zakładu RIPOK dla frakcji odpadów z grupy 19 12:

Zmieszane odpady komunalne	65.000,0	Mg/rok
Frakcja podsitowa	50%
	32.500,00	Mg/rok
Frakcja inertna odseparowana z frakcji podsitowej	20%
	6.500,00	Mg/rok
Frakcja biodegradowalna do fermentacji	26.000,00	Mg/rok
Strukturant do procesu fermentacji	4.000,00	Mg/rok
Odpady bioderadowalne/selektywne	1.000,00	Mg/rok
Łącznie	31.000,00	Mg/rok
Wilgotność materiału wyjściowego (pofermentat)	60%
Ilość odwodnionego pofermentatu trafiającego na stabilizację tlenową	26.900,00	Mg/rok
Redukcja masy	20%
Masa stabilizatu	21.520,00	Mg/rok
Udział frakcji 0-20mm w stabilizacie	50%
	10.760,00	Mg/rok
Ustabilizowana frakcja 20-60mm	10.760,00	Mg/rok
Wilgotność frakcji ustabilizowanej	45%
Frakcja nadsitowa	50%
Surowce wtórne ze zmieszanych odpadów komunalnych	15%
	9.750,00	Mg/rok
Frakcja palna odpadów (preRDF)	9%
	5.850,00	Mg/rok
Balast końcowy	16.000,00	Mg/rok
	26%

Odcieki     (instalacje biologicznego przetwarzania)
Fermentacja	7.000,00	m3/rok
Stabilizacja	2.000,00	m3/rok
Łącznie	9.000,00	m3/rok

Parametry odpadów:

191212 – balast końcowy

Wartość opałowa 6-8 MJ/kg,
Wilgotność – ok. 40%

191210- paliwo alternatywne

Wartość opałowa 18-20 MJ/kg
Wilgotność – ok. 20%

Pod pojęciem termicznego przekształcania odpadów rozumie się poza spalaniem odpadów przez ich utlenianie również inne procesy termicznego przekształcania odpadów, w tym pirolizę, zgazowanie, termiczne wyżarzanie i proces plazmowy, o ile substancje – paliwa powstające podczas tych procesów termicznego przekształcania odpadów są następnie spalane w ramach odzysku energii.

Instalacje takie powinny być projektowane, budowane, wyposażane i użytkowane w taki sposób, aby możliwe było osiągnięcie poziomu termicznego przekształcania i odzysku, przy którym ilość i szkodliwość dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska naturalnego, odpadów i innych emisji powstających wskutek termicznego przekształcania odpadów będzie jak najmniejsza. Termiczne przekształcanie odpadów może być więc procesem unieszkodliwiania w Formule D10, bądź odzysku energii z odpadów w Formule R1, w zależności od rodzaju odpadu poddawanemu procesowi, oraz sposobu postępowania z energią powstającą w tych procesach.

Szczegółowe wymagania dotyczące prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów oraz sposoby postępowania z odpadami powstałymi w wyniku termicznego przekształcania odpadów określa rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów (Dz. U. Nr 37, poz. 339, z późn. zm.).

Przepisy rozporządzenia stosuje się do wszelkich instalacji i urządzeń przekształcających termicznie odpady, z odzyskiem i bez odzysku energii, wykorzystujących procesy:

1. spalania,
2.  pirolizy, zgazowania, wyżarzania, techniki plazmowe i inne,

w których produkty powstające w ich trakcie poddawane są spaleniu. Podczas procesu termicznego przekształcania odpadów, zwanego dalej „procesem”, minimalna temperatura w komorze spalania/przetwarzania nie może być niższa niż:

• 1250°C dla odpadów zawierających powyżej 1% związków chlorowcoorganicznych przeliczonych na chlor,
•  850°C dla odpadów zawierających do 1% związków chlorowcoorganicznych przeliczonych na chlor.

Przekształcenie termiczne odpadów powinno zapewniać odpowiedni poziom ich przekształcenia, wyrażony jako maksymalna zawartość nieutlenionych związków organicznych, której miernikiem mogą być oznaczane zgodnie z Polskimi Normami:

• Całkowita zawartość węgla organicznego w ubocznych produktach i popiołach paleniskowych nie przekraczająca 3%.

lub

• Udział części palnych w ubocznych produktach i popiołach paleniskowych nieprzekraczający 5%.

Pozostałości po termicznym przekształcaniu odpadów poddaje się odzyskowi, a w przypadku braku takiej możliwości — unieszkodliwia się, ze szczególnym uwzględnieniem unieszkodliwienia frakcji metali. Dopuszcza jednak się, również wykorzystanie pozostałości po termicznym przekształceniu odpadów do sporządzania mieszanek betonowych na potrzeby budownictwa, z wyłączeniem budynków przeznaczonych do stałego przebywania ludzi lub zwierząt oraz do produkcji lub magazynowania żywności.

Powyższych wymagań, nie stosuje się do termicznego przekształcania odpadów:

•   roślinnych, pochodzących z rolnictwa, leśnictwa,

• roślinnych, pochodzących z przemysłu rolno-spożywczego, przekształcalnych z odzyskiem energii,

• włóknistych, roślinnych, pochodzących z produkcji masy celulozowej wykorzystywanej do produkcji papieru, przekształcanych z odzyskiem energii w miejscu ich powstania,

• drewna nie zanieczyszczonego impregnatami i powłokami ochronnymi,

• korka,

• powstałych z poszukiwań i eksploatacji ropy i gazu na platformach wydobywczych i spalanych na tych platformach,

• zwierzęcych,

Mając na uwadze powyższe oraz szczegółowe wymagania dotyczące prowadzenia procesu termicznego przekształcania i odzysku w Formule R1, Zespół Autorski WNM potwierdza posiadanie własnych technologii, rozwiązań ciągów technologicznych oraz Instalacji Odzysku Energii z Odpadów, spełniające najsurowsze, ww. kryteria prawne ROZPORZÑDZENIA MINISTRA GOSPODARKI z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów z odzyskiem energii z zachowaniem narzuconej Formułą R1 efektywności energetycznej prowadzonego procesu.

W związku z powyższym po opracowaniu, oraz przeanalizowaniu danych z tabeli odpadów i ich frakcji, w ramach dostępnych, własnych rozwiązań technologicznych Z.A. uzyskano możliwość odpowiedniego, dedykowanego rozwiązania technologicznego, dla jednoczesnego zagospodarowywania niżej wymienionych frakcji odpadowych w ramach jednej instalacji odzysku energii z odpadów:

Lp.	Frakcje	Ilość
1	Balast końcowy frakcji nadsitowej	16.900,00 Mg/rok
2	Frakcja palna odpadów (preRDF)	5.850,00 Mg/rok
3	Ustabilizowana frakcja podsitowa 20-60 mm	10.760,00 Mg/rok
4	Frakcja podsitowa 0-20mm w sabilizacie	10.760,00 Mg/rok
5	Odcieki z instalacji i składowiska w łącznej ilości	9.000,00 m3/rok

Formuła R1. Wykorzystanie głównie jako paliwa lub innego środka wytwarzania energii^(*)

⁽*⁾ Pozycja obejmuje również obiekty przekształcania termicznego przeznaczone wyłącznie do przetwarzania komunalnych odpadów stałych, pod warunkiem że ich efektywność energetyczna jest równa lub większa niż:

Ø  0,60 dla działających instalacji, które otrzymały zezwolenie zgodnie ze stosownymi przepisami wspólnotowymi obowiązującymi przed dniem 1 stycznia 2009 r.,

Ø  0,65 dla instalacji, które otrzymały zezwolenie po dniu 31 grudnia 2008 r.,

przy zastosowaniu następującego wzoru:

             Efektywność energetyczna = 

gdzie:

Ø  Ep – oznacza ilość energii produkowanej rocznie jako energia cieplna lub elektryczna. Oblicza się ją przez pomnożenie ilości energii elektrycznej przez 2,6, a energii cieplnej wyprodukowanej w celach komercyjnych przez 1,1 (GJ/rok),

Ø  Ef– oznacza ilość energii wprowadzanej rocznie do systemu, pochodzącej ze spalania paliw biorących udział w wytwarzaniu pary (GJ/rok),

Ø  Ew – oznacza roczną ilość energii zawartej w przetwarzanych odpadach, obliczanej przy zastosowaniu dolnej wartości opałowej odpadów (GJ/rok),

Ø  Ei – oznacza roczną ilość energii wprowadzanej z zewnątrz z wyłączeniem Ew i Ef (GJ/rok),

Ø  0,97 – jest współczynnikiem uwzględniającym straty energii przez popiół denny i promieniowanie.

Wzór ten stosowany jest zgodnie z dokumentem referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych technik - BAT dla termicznego przekształcania odpadów.

Zgodnie z Ustawą o odpadach, procesem odzysku odpadów jest wykorzystanie głównie jako paliwa lub innego środka wytwarzania energii (R1), jeśli ich efektywność energetyczna jest równa lub większa niż 0,65.

R1 nie oddaje wydajności energetycznej instalacji (która jest > 80%) lecz wydajność odzysku prowadzonego przez instalację i jej wykorzystanie przez klientów (i instalację).

Współczynnik R1 nie jest wydajnością podaną w % (ze względu na współczynniki równoważne) lecz stosunkiem wyrażonym za pomocą liczb: 0.60, 0.65, a energia wykorzystana przez instalację liczona jest jako wyprodukowana. Dlatego znacznie łatwiej jest o zgodność z kryterium R1 w przypadku sprzedaży części ciepła.

Odzysk w Formule R1 (Wykorzystanie jako paliwa lub innego środka wytwarzania energii), wymieniony w załączniku 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243, z późn. zm.), realizowany jest tylko i wyłącznie pod warunkiem, jeżeli wytwarzana energia wykorzystywana jest poza procesem termicznego przekształcania odpadów.

Podsumowując powyższe możemy potwierdzić, że posiadamy stosowne rozwiązania technologiczne do wybudowania instalacji lub Zakładu zagospodarowującego odpady o ww. kodach zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i ochrony środowiska w formule R1 zapewniającej osiągnięcie, wymaganej efektywności energetycznej > 0,65 i spełniającej wymogi dotyczące najlepszych dostępnych technik – BAT.

Techniki BAT wykorzystywane są jako podstawa określania granicznych wielkości emisyjnych, mających na celu eliminowanie emisji lub ograniczanie emisji i jej wpływu na środowisko jako całość. Zgodnie z art. 205 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.), nieprzekraczanie wielkości emisji wynikającej z zastosowania BAT nie zwalnia prowadzącego instalację z obowiązku dotrzymania standardów jakości środowiska. Jeśli standardy jakości środowiska wymagają zastosowania surowszych wymagań niż wynikające z zastosowania BAT określa się je w pozwoleniu zintegrowanym – PZ.

Wymogi wynikające z zastosowania BAT określane są w dokumentach referencyjnych, tzw. BREF-ach (ang. BAT Reference Notes), a także mogą wynikać wprost z obowiązujących przepisów prawa oraz innych specyfikacji technicznych, poradników dobrych praktyk, norm technicznych itp. BREF-y opracowywane są przez Europejskie Biuro IPPC w Sewilli dla poszczególnych gałęzi przemysłu objętych dyrektywą IPPC i nie maja charakteru wiążącego, stanowią natomiast wytyczne podające zakres parametrów stosowanych procesów, technik i technologii ograniczania emisji dla poszczególnych rodzajów instalacji.

Według informacji zawartych w podstawowej Specyfikacji Technicznej CEN/TS 15359, stałe paliwo wtórne może być wytwarzane wyłącznie z odpadów innych niż niebezpieczne i stosowane, przetwarzane oraz poddawane odzyskowi tylko w instalacjach spełniających standardy emisyjne, wynikające z Dyrektywy 2000/76/EC. Wynika z tego, że odzysk energii z odpadów w Formule R1 w skali przemysłowej możliwy jest wyłącznie w zgodzie z przepisami dotyczącymi gospodarki odpadami, ze szczególnym uwzględnieniem procesu termicznego przekształcania odpadów i po uzyskaniu stosownych zezwoleń (przede wszystkim na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów w procesie R1, a także pozwoleń: na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, na wytwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego - PZ).

Przeprowadzenie opisanego powyżej postępowania w sytuacji dotrzymania stosownych standardów emisyjnych, a także innych wymagań niezbędnych dla prowadzenia procesu odzysku odpadów w Formule R1, winno zaowocować pozytywną decyzją organu samorządowego i udzieleniem stosownego zezwolenia.

Literatura:

1. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (Dz. Urz. UE L 334 z17.12.2010, str. 17­119),

2. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 21 marca 2002 r.w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów,

3. Podstawa prawna: art. 41 ust. 2, ust. 3 pkt 2, art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 21)

4. BIP – Biuletyn Informacji Publicznej – Procedury załatwiania spraw:

• Art. 41 ust. 1, ust. 2, ust. 3 pkt 2 oraz art. 42 ust. 2, ust. 3, ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 ze zm.);
•  Rozporządzenie Ministra środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2014 r., poz. 1923);
•  Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.);
• Ustawa z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1628 ze zm);
•  Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 września 2007 r. w sprawie zapłaty opłaty skarbowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 187, poz.1330);
•  Art. 205 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.);
• Art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.­ Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm).

5. Najlepsze Dostępne Techniki – BAT, informacje na temat najlepszych dostępnych technik publikowane przez Komisję Europejską zgodnie zart. 16 ust. 2 dyrektywy 1996/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (Dz. Urz. WE L 257 z 10.10.1996 str. 26­40, z późn. zm.).,

Uratuj życie